Dijital hayatında
kontrol sende.

Bir hesabın güvenliği yalnızca parola uzunluğuna bağlı değildir. Güvenli kurtarma, çok faktörlü doğrulama ve hassas işlemlerde yeniden doğrulama birlikte düşünülmelidir.

1. Parola yöneticisiyle her hesap için benzersiz parola oluştur.
2. Hizmet destekliyorsa geçiş anahtarı veya MFA seçeneklerini değerlendir.
3. Kurtarma kodlarını hesabından bağımsız, güvenli bir yerde tut.

Örnek: E-posta parolanı değiştirirken kurtarma adresini de kontrol et. Eski bir telefon numarası, kurtarma sürecini zorlaştırabilir.

Kimlik doğrulama “kimsin?”, yetkilendirme “ne yapabilirsin?” sorusunu yanıtlar. Bir yönetim düğmesini gizlemek, sunucu tarafında yetki kontrolünün yerini tutmaz.

1. Her role yalnızca işi için gereken izinleri ver.
2. Yetkiyi her istekte sunucuda denetle; varsayılan olarak erişimi reddet.
3. İşten ayrılan veya rolü değişen kişilerin erişimlerini gözden geçir.

Örnek: Yazı düzenleyen bir editörün kullanıcı yetkilerini değiştirmesine ihtiyaç yoktur. İki görevi ayrı rollerle tanımla.

Ağ bölümlendirme, sistemleri ihtiyaç duydukları iletişimle sınırlar. Tek bir bileşenin etkilenmesi durumunda diğerlerine erişimi azaltmaya yardımcı olur.

1. Hangi sistemin hangi sisteme erişmesi gerektiğini haritala.
2. Web, uygulama ve veri katmanları arasındaki trafiği ihtiyaca göre sınırla.
3. Kuralları yetkili teknik ekiple uygula ve gerekli iş akışlarını test et.

Örnek: İnternete açık web sunucusu, şirketin tüm iç sistemlerine sınırsız erişim gerektirmez.

Kişisel verileri korumak, aktarım sırasında ve saklandıkları yerde alınan önlemleri kapsar. Güvenilir TLS bağlantıları, uygun şifreleme ve oturum yönetimi birlikte ele alınır.

1. Kişisel bilgi alan sayfalarda geçerli HTTPS kullan.
2. Kullanıcının açık oturumlarını görmesine ve kapatmasına imkân tanı.
3. Hangi veriyi neden kullandığını anlaşılır biçimde açıkla.

Örnek: Ortak bilgisayarda açık kalan hesabın oturumunu başka bir cihazdan kapatabilmek, kullanıcının kontrolünü artırır.

Uygulamalar üçüncü taraf kütüphanelere dayanabilir. Bu bileşenlerdeki açıkları takip etmek, yazılım bakımının bir parçasıdır; yalnızca kendi kodunu incelemek yeterli değildir.

1. Kullandığın bileşenlerin ve sürümlerinin envanterini tut.
2. Bağımlılık analizini geliştirme sürecine ekle.
3. Üreticinin düzeltmesini değerlendir, test et ve kontrollü biçimde yayımla.

Örnek: Bir paket için uyarı geldiğinde, etkilenen sürümün ve özelliğin uygulamanda kullanılıp kullanılmadığını incele.

API anahtarları ve veritabanı parolaları, kaynak koda yazılmamalıdır. Güvenli saklama, sınırlı erişim, kayıt tutma ve anahtar yenileme birlikte planlanır.

1. Gizli bilgileri uygun bir sır yönetimi hizmetinde sakla.
2. Her sistem için ayrı, gerekli kapsamla sınırlı anahtarlar kullan.
3. Açığa çıkan anahtarı iptal edip yenile; yalnızca dosyadan silmekle yetinme.

Örnek: Bir API anahtarı herkese açık depoya girdiyse geçmiş kopyalarda kalabilir. Öncelik o anahtarın kullanılmasını durdurmaktır.